My Book/Self: Κατερίνα Μαούτσου

photo

Διαβάζετε καθημερινά;

Ναι, διαβάζω κάθε μέρα.

Από ποια ανάγκη σας προκύπτει η αναγνωστική συνήθεια;

Είναι μια συνήθεια που με συνοδεύει από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου. Από τη στιγμή που “γνωρίστηκα” με τη βιβλιοθήκη των γονιών μου. Κάθε φορά που αλλάζω σπίτι, μεταφέρω κατά βάση βιβλία.

Τι προσφέρει στην ζωή σας;

Δεν είμαι σε θέση να ξέρω πώς θα ήταν η ζωή μου χωρίς το διάβασμα. Σίγουρα μου προσφέρει πολλά, αλλά ίσως έχει και τα αρνητικά του. Ένας αγαπημένος μου άνθρωπος μου είπε κάποτε, όταν χωρίζαμε : “Αν διάβαζες λιγότερα βιβλία, ίσως μπορούσαμε να είμαστε ευτυχισμένοι”. Είναι ένα χάσιμο το διάβασμα, ένα βύθισμα που ίσως αποκλείει σε ένα βαθμό την πραγματικότητα. Είναι κάπως σαν τα ναρκωτικά. Μόνο που τα ναρκωτικά, όταν τελειώνει η επήρεια, σε αφήνουν πιο αδύναμο, ενώ το διάβασμα σε δυναμώνει. Σε κάνει να τα θέλεις όλα. Να αγαπάς περισσότερο τη ζωή.

Πως διαλέγετε ποιο βιβλίο θα διαβάσετε;

Πλέον δε διαλέγω. Έχει δημιουργηθεί μια αλυσίδα που οδηγεί αυτόματα από το ένα ανάγνωσμα στο άλλο. Η μόνη συνειδητή λειτουργία είναι αυτή της αφαίρεσης. Λόγω του περιορισμένου χρόνου.

Ποιος είναι ο ορισμός του καλού βιβλίου;

Μάλλον είναι το βιβλίο που δε σε αφήνει να το αφήσεις. ‘Η αυτό που σε οδηγεί αυτόματα σε κάτι επόμενο. Είτε αυτό είναι άλλο βιβλίο, είτε είναι μουσική, είτε δράση, είτε παράσταση.

Ποια είναι η ιδανική συνθήκη διαβάσματος; Που διαβάζετε συνήθως;

Διαβάζω παντού. Η ιδανική συνθήκη μάλλον είναι το κλισέ ενός φοβερού καναπέ, με τη μυρωδιά ενός φοβερού καφέ, και όλα τα υπόλοιπα στο mute. Συμπεριλαμβανομένου του χρόνου.

Ο Κάφκα είπε: «Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής». Υπάρχουν βιβλία που σας έχουν κάνει να νιώσετε έτσι; Αν ναι, ποια;

Δε μπορώ να μην αναφερθώ στα πρώτα βιβλία που διάβασα και μου άνοιξαν τον κόσμο- τα έργα του Ντοστογιέφσκι, του Καζαντζάκη, του Χέμινγουεϊ, του Φιτζέραλντ.. Ο Ηλίθιος, οι Καραμαζώφ, οι Αδερφοφάδες, ο καπετάν-Μιχάλης, το Τρυφερή είναι η Νύχτα… ‘Ο,τι κι αν πω, μέσα μου εκεί ακουμπάω.

Ποιο βιβλίο θα προτείνατε σε κάποιον να διαβάσει;

Παρότι δεν πιστεύω στις συμβουλές, πιστεύω στη σωτήρια δύναμη της κλασικής λογοτεχνίας, σαν αφετηρία. Αν ξεκινήσει κανείς από κει, συνειδητοποιεί ότι το μονοπάτι υπάρχει. Είναι πιο δύσκολο μετά να χαθεί.

Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτήν την περίοδο;

Αυτό τον καιρό, διαβάζω τα βράδια τα διηγήματα του Σάλιντζερ (Εννέα ιστορίες), που με ξεκουράζουν με τον καλύτερο τρόπο από την ελληνικότητα του Πεντζίκη.

Μοιραστείτε μαζί μας την πρώτη του φράση…

“Όταν χτύπησε το τηλέφωνο, ο γκριζομάλλης ρώτησε την κοπέλα, χωρίς πολλές αβρότητες, αν, για κάποιο λόγο, θα’ταν καλύτερα να μην το σηκώσει. Η κοπέλα τον άκουσε σαν από μακριά κι έστρεψε το πρόσωπό της προς το μέρος του, με το ένα μάτι- αυτό που ήταν προς το φως- σφιχτά κλειστό, και το άλλο-κάπως υποκριτικά- ορθάνοικτο, και τόσο μπλε, που έδειχνε σχεδόν βιολετί.”

Η Κατερίνα Μαούτσου σκηνοθετεί τα Ομιλήματα του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη που θα παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο bios από 01/05. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s