My Book/Self: Σοφία Δερμιτζάκη

17858247_10155210199298637_1959848834_o

Διαβάζετε καθημερινά;

Πριν γίνω μαμά, διάβαζα κάθε μέρα. Τώρα δεν είναι τόσο εύκολο. Όμως δεν υπάρχει περίπτωση, να περάσει μέρα, που να μη σταθώ μπροστά στη βιβλιοθήκη μου, να ανοίξω βιβλία, να ξεφυλλίσω τις σελίδες και να φτιάξω μια λίστα «για να διαβαστούν». Διαβάζω βέβαια πολλά θεατρικά έργα, ψάχνοντας υλικό και ιδέες.

Από ποια ανάγκη σας προκύπτει η αναγνωστική συνήθεια;

Διάβαζα βιβλία από πολύ μικρή. Στην πρώτη γυμνασίου, θυμάμαι, είχα στην τσάντα του σχολείου μου, τον Έρωτα στα χρόνια της χολέρας του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές. Όποτε έβρισκα χρόνο στα διαλείμματα, διάβαζα δυο-τρεις σελίδες. Από τότε πολλές τσάντες έχουν αλλάξει και πάντα κουβαλούν ένα βιβλίο. Μου αρέσει. Με κάνει να ξεφεύγω, να ονειρεύομαι. Να μπαίνω σε κόσμους , που η καθημερινότητα δε μου επιτρέπει. Είναι αυτή η ανάγκη, να φεύγεις από κάθε τι πραγματικό και να αγγίζεις τη αλήθεια, μέσα από το φαντασιακό κόσμο των σελίδων ενός βιβλίου.

Τι προσφέρει στην ζωή σας;

Ταξίδι. Μαγεία. Ονειροπόληση. Υπενθύμιση του εαυτού μου.

Πως διαλέγετε ποιο βιβλίο θα διαβάσετε;

Διαβάζω πάντα τις πρώτες γραμμές κι αν με συνεπάρουν το επιλέγω. Παλιότερα διάβαζα και το τέλος…αλλά έχω σταματήσει πλέον αυτή τη συνήθεια. Θέλω πολύ ακόμα, αλλά παλεύω, να μη γυρίσω τις σελίδες. Θέλω να μου αποκαλυφθεί σιγά σιγά. Κοιτάζω πάντα την έκδοση, το εξώφυλλο, την υφή του.

Ποιος είναι ο ορισμός του καλού βιβλίου;

Δε θα μπορούσα να το ορίσω ακριβώς. Είναι μάλλον αυτό, που θα το κουβαλάς μαζί σου, κατά τη διάρκεια της ημέρας και θα ανυπομονείς να βρεις λίγο χρόνο να διαβάσεις τις επόμενες σελίδες… αυτό που ακόμα κι αν δεν προλαβαίνεις, θα το βγάλεις από τη τσάντα σου, να χαϊδέψεις λίγο το εξώφυλλο…

Ποια είναι η ιδανική συνθήκη διαβάσματος; Που διαβάζετε συνήθως;

Μου αρέσει πολύ τα απογεύματα, αν είμαι μόνη μου, με κλασσική μουσική και μια ζεστή κούπα καφέ. Αλλά διαβάζω όπου μπορώ. Σε κάποιο καφέ, στην παραλία το καλοκαίρι. Όταν έμενα Αθήνα, διάβαζα στο μετρό, ή στις στάσεις περιμένοντας.

Ο Κάφκα είπε: «Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής». Υπάρχουν βιβλία που σας έχουν κάνει να νιώσετε έτσι; Αν ναι, ποια;

Ακριβώς αυτό είναι το συναίσθημα, που σου προκαλεί ένα σπουδαίο βιβλίο! Ναι υπάρχουν αρκετά βιβλία, που με συνεπήραν, που ένιωσα ένα κενό όταν δεν τα είχα πια συντροφιά. Βιβλία, που θα μπορούσα να διαβάσω ξανά και ξανά, και άλλα που δε θα ήθελα να διαβάσω ποτέ ξανά, γιατί μια φορά είναι αρκετή για να σε συγκλονίσουν και να μην τα ξεχάσεις ποτέ! Κάποια από αυτά είναι: Ο Ξένος, του Αλμπέρ Καμύ, Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου του Γκαίτε, Το παλιοκόριτσο του Μάριο Βάργκας Λιόσα, Έθιμα ταφής της Χάνα Κεντ, Ταράτσα στη Ρώμη του Πασκάλ Κυνιάρ κ.α.

Ποιο βιβλίο θα προτείνατε σε κάποιον να διαβάσει;

Ταράτσα στη Ρώμη. Είναι ένα βιβλίο που με συγκλόνισε από τις πρώτες γραμμές. Το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτήν την περίοδο;

Την Κερένια κούκλα του Κωνσταντίνου Χριστομάνου.

Μοιραστείτε μαζί μας την πρώτη του φράση…

Κάθε μέρα γινόταν πιο αδύνατη, πιο μυτερή στο πρόσωπο…

Η Σοφία Δερμιτζάκη, συν-σκηνοθετεί με τη Στέλλα Κουφάκη, και πρωταγωνιστεί στην παράσταση Γράμματα σε ένα φίλο Γερμανό, του Αλμπερ Καμύ, η οποία μετά από ένα κύκλο παραστάσεων στην Κρήτη, παρουσιάζεται για τρεις παραστάσεις μόνο, στην Αθήνα, στο Θέατρο Επί Κολωνώ, στη σκηνή Βlack box, 21,22 και 23 Απριλίου. Επίσης υποδύεται την Όλγα, στις Τρεις Αδελφές/ένα χρόνο μετά, του Α.Τσέχωφ, σε διασκευή και σκηνοθεσία Δημήτρη Φοινίτση.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s