Δον Ζουάν σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών

don_juan_mg_9831andreas_simpoulos_p

“Man ‘s a strange animal, and makes strange use
Of his own nature, and the various arts”
Don Juan, Lord Byron

Ο Δον Ζουάν προέρχεται από έναν παλιό ισπανικό θρύλο. Η πρώτη αναφορά του στην λογοτεχνία εντοπίζεται στο έργο Ο απατεώνας της Σεβίλλης και ο πέτρινος καλεσμένος (1630) του Τίρσο δε Μολίνα. Έκτοτε, συναντάται σε πολλά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και τέχνης γενικότερα, όπως η όπερα Ντον Τζοβάννι (1787) του Μότσαρτ, το έργο του Μολιέρου Δον Ζουάν ή Η πέτρινη ευωχία (1665), το ποίημα του Λόρδου Μπάιρον Don Juan (1819), αλλά και σε έργα του Γκολντόνι, του Πούσκιν, του Φρις ή και σε έργα του Νίτσε, του Καμύ, του Σω και του Τένεσυ Ουίλιαμς, προκαλώντας ενίοτε αντιδράσεις και πάντα συζητήσεις, αναλύσεις και ερμηνείες.

Φέτος τον συναντάμε στην εκδοχή του Μιχαήλ Μαρμαρινού που παρουσιάζεται αυτήν την περίοδο στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Ο σκηνοθέτης έχει ως βάση τον Δον Ζουάν του Μολιέρου (Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης), ενώ αντλεί υλικό και από άλλα σχετικά έργα της παγκόσμιας δραματουργίας (Δραματουργία: Έρι Κύργια, Μιχαήλ Μαρμαρινός). Ο Δον Ζουάν λειτουργεί ως μυθολογία και ο Μολιέρος γράφει ένα έργο φιλοσοφικό, βαθύ, μεγάλο που απευθύνεται στους ανθρώπους. Ανθρώπους της εποχής του, της δικής μας, των αιώνων που θα ακολουθήσουν. Ξεκινώντας από την παραδοχή πως ο Δον Ζουάν είναι ένας γρίφος και επιδέχεται πλήθος ερμηνειών, συναντάμε το «Άτομο στην απόλυτη μορφή του» (Γιάννης Βαρβέρης), συναντάμε το άτομο που περιλαμβάνει τα πάντα, δεν περιορίζεται, δεν εντάσσεται. Έχει πνεύμα ορθολογιστικό, ψυχή φιλεύσπλαχνη, ρομαντική, πάθος, θάρρος, αδυναμία. Ελίσσεται και φεύγει, μένει και αντιμετωπίζει, αποδομεί. Πιστεύει, αλλάζει, ζει, συγκρούεται, μιλάει ειλικρινά και κάνει αυτό που αισθάνεται. Αποτελείται από τα πάντα –όπως όλοι. Κάνει αυτό που νομίζει –όπως όλοι. Μόνο που εκείνος έχει το θάρρος να το παραδεχτεί.

1134303__mg_2838_site
Η παράσταση του Μιχαήλ Μαρμαρινού αποτελεί μία συνομιλία. Συνομιλία με την τέχνη, το θέατρο, τους συνεργάτες του, τους θεατές. Μια συνομιλία που δίνει χώρο σε αυτό που σκεφτόμαστε, που φανταζόμαστε, που νιώθουμε και μένει ανοιχτή. Μια συνομιλία που εντάσσεται σε ένα αισθητικά άρτιο θεατρικό περιβάλλον όπου ο χώρος (Kenny McLellan), τα κοστούμια (Εύα Νάθενα), οι φωτισμοί (Ελευθερία Ντεκώ), η μουσική (Επιμέλεια: Δημήτρης Καμαρωτός / Στο ακορντεόν: Στέλιος Κατσατσίδης), τα βίντεο, τα χρώματα, οι εικόνες και οι ηθοποιοί λειτουργούν ως ένα αδιάσπαστο σύνολο που μέσω των τεχνικών της αποστασιοποίησης μιλάει με ειλικρίνεια και λέει αλήθεια. Οι εξαιρετικοί Χάρης Φραγκούλης (Δον Ζουάν) και Γιάννος Περλέγκας (Σγαναρέλ) ερμήνευσαν τους ρόλους τους ιδανικά με τον λόγο, με το σώμα, με το βλέμμα. Ως μονάδες, αλλά και ως ζευγάρι που συμπληρώνεται και αποδεικνύεται αλάνθαστο. Δίπλα τους μια απολύτως ικανή και εύστοχη ομάδα ηθοποιών [Έλενα Μαυρίδου (Δόνα Ελβίρα), Γιάννης Βογιατζής (Δον Κάρλος), Ευαγγελία Καρακατσάνη (Σαρλότ), Τάσος Καραχάλιος (Πιερρό), Έφη Γούση (Ματιουρίν), Adrian Frieling (Δον Λουί), Ντένης Μακρής (Φρανσίσκ, ένας φτωχός), Ilya Algaer (Δον Αλόνς), Σοπράνο: Μυρσίνη Μαργαρίτη] που ενισχύουν τη δράση, την αφήγηση, την παράσταση. Μια παράσταση που ξεκινάει από το φιλοσοφικό κείμενο του Μολιέρου και το «εσαεί ανεπίλυτο» (Γιάννης Βαρβέρης) του Δον Ζουάν για να μας μιλήσει για το ΠΩΣ γίνεται το Θέατρο. Πρακτικά, μεταφορικά, ουσιαστικά.

Από την Ήβη Βασιλείου

don-juan-social1-1021x580

Δον Ζουάν στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών

Μετάφραση κειμένου Μολιέρου: Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία: Μιχαήλ Μαρμαρινός
Δραματουργία: Μιχαήλ Μαρμαρινός, Έρι Κύργια
Μουσική – Μεταγραφή Don Giovanni του Μότσαρτ: Δημήτρης Καμαρωτός
Διαμόρφωση Χώρου: Kenny McLellan
Κοστούμια: Εύα Νάθενα
Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ
Επιμέλεια Κίνησης: Τάσος Καραχάλιος
Σχεδιασμός Ήχου: Κώστας Μπώκος
Σχεδιασμός Βίντεο: Bασίλης Κουντούρης
Βίντεο Μοντάζ: Kωνσταντίνος Αρβανιτάκης
Φωτογραφίες – Βίντεο γυναικών: Έφη Γούση
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Ασπασία-Μαρία Αλεξίου, Ιωάννα Μπιτούνη
Βοηθός Ενδυματολόγου: Eβελίνα Δαρζέντα
Βοηθός Σκηνογράφου: Άννα Σαπουνάκη
Μακιγιάζ: Kατερίνα Μιχαλούτσου
Κατασκευή Περουκών: Σωτήρης Πατεράκης
Ειδικές Κατασκευές: Δήμητρα Καίσαρη
Κατασκευή Σκηνικού: Στέλιος Λαμπαδάριος
Κατασκευή Κοστουμιών : Bεστιάριο

Υπεύθυνη Παραγωγής: Ρένα Ανδρεαδάκη

Ερμηνεύουν (με σειρά εμφάνισης):
Γιάννος Περλέγκας (Σγαναρέλ)
Χάρης Φραγκούλης (Δον Ζουάν)
Έλενα Μαυρίδου (Ελβίρα)
Γιάννης Βογιατζής (Δον Κάρλος)
Ευαγγελία Καρακατσάνη (Σαρλότ)
Τάσος Καραχάλιος (Πιερρό)
Έφη Γούση (Ματιουρίν)
Adrian Frieling (Δον Λουί)
Ντένης Μακρής (Φρανσίσκ, ένας φτωχός)
Ilya Algaer (Δον Αλόνς)

Χορός
Χορωδία των γυναικών

Σοπράνο: Μυρσίνη Μαργαρίτη
Ακορντεόν: Στέλιος Κατσατσίδης

Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

25 ΙΑΝ – 19 ΦΕΒ 2017
20:30

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s