Θεατρικές στιγμές που ξεχώρισαν το 2016

collage-cue

Κάθε τέλος συνοδεύεται από απολογισμούς, αξιολόγηση και σκέψεις. Τι ξεχωρίσαμε αμέσως, τι αποκαλύφθηκε αργότερα, τι μας ακολούθησε για καιρό και τι υπάρχει ακόμα μέσα μας. Φυσικά, υπό το πρίσμα της υποκειμενικής κρίσης – αλλά, το υποκειμενικό δεν είναι και το πιο αληθινό;-. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τις θεατρικές μας εμπειρίες. Ανάλογα την περίοδο, την στιγμή, την προσωπικότητα, την ψυχική κατάσταση, μας συνεπαίρνουν, μας οδηγούν σε νέους δρόμους, επανέρχονται μετά από καιρό για να θυμίσουν κάτι. Ακόμα κι αν το θέατρο θεωρείται η τέχνη του προσωρινού, μπορεί να έχει μεγάλη διάρκεια. Κάθε τέλος συνοδεύεται από απολογισμούς και το τέλος του 2016 μας φέρνει στο μυαλό τις θεατρικές στιγμές που ξεχώρισαν και διαρκούν.

* Όσα η καρδία μου στην καταιγίδα

osa-i-kardia-moy-stin-kataigida-cue

“Είναι κι εκείνοι που η αγάπη τους αφάνισε. Είμαι κι εγώ που ψάχνω για να νιώσω.”

Μια παραγωγή των bijoux de kant που βασίστηκε στην παραλλαγή του κειμένου του Ιωάννη Κονδυλάκη, Πρώτη αγάπη (1919). Ένας έρωτας πρώτος, βαθύς, υπερβατικός και γεμάτος επιθυμίες. Η σχέση του γιου με την μητέρα, η ενηλικίωση. Μια παράσταση που τόλμησε να μιλήσει για άκρως ανθρώπινα πάθη και βάθη, να καταγράψει και να κρίνει με ψυχραιμία κοινωνικά ατοπήματα και να μιλήσει με τρόπο μαγικό για τα πιο ρεαλιστικά ζητήματα.

Με τους Τάνια Τσανακλίδου, Λένα Δροσάκη, Γιάννη Παπαδόπουλο και Νικόλα Αγγελή.

* Τα παιδιά του ήλιου

ta-paidia-tou-hliou-cue

Τα παιδιά του ήλιου του Ρώσου συγγραφέα Μαξίμ Γκόρκι παρουσιάστηκαν στο Θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη, στο πλαίσιο του καλλιτεχνικού προγράμματός του με γνώμονα τον στίχο του Ν. Ασλάνογλου: “Να θυμίζεις το πέρασμα ανάμεσα στην ομορφιά”. Ένα δυνατό έργο που γράφτηκε το 1905 σε μία δυνατή παράσταση που ξεκίνησε ένα άμεσο διάλογο με τους σύγχρονους θεατές μέσω των ερμηνειών των εξαιρετικών ηθοποιών.

Με τους Μαρία Καλλιμάνη, Γιάννη Κότσιφα, Ιωάννα Μαυρέα, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Μάκη Παπαδημητρίου – Κλέωνα Γρηγοριάδη, Κωνσταντία Τάκαλου, Χάρη Φραγκούλη.

* Τα κύματα

ta-kimata-cue

Τα Κύματα της Βιρτζίνια Γουλφ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Ένα έργο που ακολουθεί την ενηλικίωση μιας παρέας φίλων μέσα από δρόμους δύσκολους και περίπλοκους, όπου επιτρέπονται πάθη, λάθη, αδυναμίες και επιθυμίες, όπως και στη ζωή. Μια παράσταση που ξεκινούσε από την μουσική των λέξεων, των οργάνων και των φωνών για να φτάσει στην μουσική των κυμάτων, των σωμάτων και των συναισθημάτων.

Με τους Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Γιώργο Βουρδαμή, Ιωάννα Πιατά, Ελίνα Ρίζου, Μιχάλη Σαράντη, Αινεία Τσαμάτη.

* Το Κουκλόσπιτο

kouklospito-cue

Το Κουκλόσπιτο του Ίψεν σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκεύα στο Θέατρο Νέα Σκηνή – Λευτέρης Βογιατζής. Ένα έργο για την αναζήτηση του εαυτού μας και την διεκδίκηση της ζωής μας που παραμένει πάντα τολμηρό, δυνατό και συγκινητικό με την Αμαλία Μουτούση να μοιάζει ιδανική ενσάρκωση της πραγματικής επαναστάτριας Νόρας.

Με τους Αμαλία Μουτούση, Άρη Λεμπεσόπουλο, Μαρία Ζορμπά, Γιώργο Συμεωνίδη, Νικόλα Παπαγιάννη.

* Ο Αδαής και ο Παράφρων

adahsparafrwn-cue

Ο Αδαής και ο Παράφρων του Τόμας Μπέρνχαρντ σε σκηνοθεσία Γιάννου Περλέγκα. Ένα έργο για την τέχνη, την επιστήμη, την ζωή και την ζωή με τους άλλους. Μια παράσταση υψηλής καλλιτεχνικής, αλλά και εικαστικής αξίας με εξαιρετικές ερμηνείες που χάριζε αλήθεια μέσα από το θεατρικό υπερρεαλισμό.

Με τους Ανθή Ευστρατιάδου, Γιάννη Καπελέρη, Χρήστο Μαλάκη, Γιάννο Περλέγκα.

* Φάουστ

katerina-cuetoenter-2

Το κλασικό έργο Φάουστ του Γκαίτε σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου. Ένα έργο για τα σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής, για τις απεριόριστες δυνατότητες επιλογών στην ζωή, αλλά και στο θέατρο σε μια παράσταση που είχε δουλειά, αισθητική και αξία.

Με τους Νίκο Κουρή, Αργύρη Πανταζάρα, Νάνσυ Σιδέρη, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Ερρίκο Μηλιάρη, Κλήμη Εμπέογλου, Καλλιόπη Παναγιωτίδου, Αγησίλαο Μικελάτο. Και με την συμμετοχή 30 σπουδαστών από την Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου.

* Όρνιθες

ornithes_cue

Όρνιθες του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου, εκεί που η πηγαία θεατρική φαντασία βρίσκει τον στόχο και χαρίζει μια παράσταση που αξιοποιεί τους συντελεστές, χαρίζει συγκίνηση και πετυχαίνει την επικοινωνία.

Με τους Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Αλίκη Αλεξανδράκη, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Βασιλική Δρίβα, Νίκο Καραθάνο, Έμιλυ Κολιανδρή, Γιάννη Κότσιφα, Έκτορα Λιάτσο, Χρήστο Λούλη, Γρηγορία Μεθενίτη, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Κωνσταντίνο Μπιμπή, Νατάσσα Μποφίλιου, Άγγελο Παπαδημητρίου, Φοίβο Ριμένα, Μιχάλη Σαράντη, Γιάννη Σεβδικαλή, Άρη Σερβετάλη, Άγγελο Τριανταφύλλου, Γαλήνη Χατζηπασχάλη.

* Άγριος Σπόρος

agrios-sporos-cue-to-enter

Ο Άγριος Σπόρος του Γιάννη Τσίρου που παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου Επί Κολωνώ σε σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη. Ένα νέο ελληνικό έργο με άμεσο, πυκνό λόγο που απευθύνεται, υπαινίσσεται και λειτουργεί πολυεπίπεδα. Ξεκινώντας από την προσωπική ιστορία του κεντρικού χαρακτήρα, μιλά για την ιδιοσυγκρασία του ελληνικού λαού που αποτελείται πλέον από εγγενή χαρακτηριστικά. Ή μήπως οι έξωθεν συνθήκες εξακολουθούν να την διαμορφώνουν και να την περιορίζουν;

Με τους Τάκη Σπυριδάκη, Ηλία Βαλάση, Ντάνη Γιαννακοπούλου.

* Ο Θεατροποιός

theatropoios-cuetoenter

Ο Θεατροποιός του Τόμας Μπέρνχαρντ σε σκηνοθεσία Ακύλλα Καραζήση. Μια εξαιρετική θεατρική συγκυρία με τον Νίκο Χατζόπουλου να “είναι” ο Θεατροποιός, ένας μεγαλομανής καλλιτέχνης που κατέβαλε κόπο και θεωρεί ότι δικαιούται, που κατάφερε πράγματα και τα θεωρεί τα σημαντικότερα, που κατόρθωσε να εμβαθύνει και εγκλωβίστηκε, που εν τέλει συγκεντρώνει την ανθρώπινη ποιότητα και τις ανθρώπινες αγωνίες και άτοπες βεβαιότητες.

Με τους Νίκο Χατζόπουλο, Νικήτα Αναστόπουλο, Άρη Μπαλή, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Κλεοπάτρα Τολόγκου.

* Relax…Mynotis

relax-cuetoenter

Το νέο έργο του Βασίλη Παπαβασιλείου Relax…Mynotis που παρουσιάζεται ακόμα στο Θέατρο Τέχνης. Μια ιδέα που ξεκινά 26 χρόνια πριν, με αφορμή τον θάνατο του Αλέξη Μινωτή και συνεχίζει την πορεία της μέσω νέων σκέψεων, γεγονότων και εξελίξεων, για να φτάσει στην τελική της μορφή σήμερα. Δύο ηθοποιοί που παίζουν. Δύο άνθρωποι που συνομιλούν πραγματικά, απελευθερωμένα από την ροή του χρόνου. Όπως ακριβώς συμβαίνει στο θέατρο. Όπως ακριβώς συνέβη σ’ αυτήν την παράσταση. Το κείμενο του Βασίλη Παπαβασιλείου οξυδερκές και οξύ, βαθύ και γενναιόδωρο, συνομιλεί με καλλιτέχνες, συγγραφείς και κείμενα, τροφοδοτεί την παράσταση και δεν εξαντλείται με το πέρας της.

Με τους Βασίλη Παπαβασιλείου, Γιάννο Περλέγκα.

Από την Ήβη Βασιλείου

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s