1984 του Τζορτζ Όργουελ σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου

photo-nikos-pantazaras-6

Στο Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου παρουσιάζεται αυτήν την περίοδο το κλασικό πλέον μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ, 1984, στη θεατρική διασκευή των Ρόμπερτ Άικι και Ντάνκαν Μακμίλαν και σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου.
Τοποθετημένο στο μέλλον, το μυθιστόρημα του Όργουελ μας μεταφέρει στην πραγματικότητα στην οποία ζει ο Ουίνστον Σμιθ, ένας υπάλληλος του Καθεστώτος που εργάζεται στην αναθεώρηση ή το σβήσιμο της Ιστορίας, σύμφωνα με τις επιταγές του κυβερνώντος Κόμματος. Την προκαθορισμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, μελετημένη καθημερινότητά του βασανίζουν προσωπικές σκέψεις, αναμνήσεις και απαγορευμένα συναισθήματα. Ο Ουίνστον σε ένα κόσμο που μόνο επαναλαμβάνεται, φοβάται και προσέχει, αναζητώντας εξηγήσεις για όλα όσα νιώθει και σκέφτεται, συναντά την Τζούλια, μία κοπέλα που σκέφτεται –όπως αυτός-, που επιθυμεί, που δεν έχει χάσει την ανθρώπινη υπόστασή της. Μαζί βρίσκουν την δύναμη να επαναστατήσουν ζώντας, δοκιμάζοντας, παλεύοντας, μέχρι το αλάνθαστο σύστημα –που συναντά την ενσάρκωσή του στο πρόσωπο του Ο’Μπράιεν- τους εντοπίσει και τους κατευθύνει στο λάθος, στην εξομοίωση, στην εξόντωση, μέσω του πράγματος που φοβούνται πιο πολύ.

photo-nikos-pantazaras-3
Η φοβερή σύλληψη του Τζορτζ Όργουελ φεύγει από πλαίσια και εποχές και περιγράφει την ζωή έτσι ακριβώς όπως είναι. Αναφέρεται σε όλα τα συστήματα –καταπίεσης και υποτιθέμενης ελευθερίας- που διαχειρίζονται ανεμπόδιστα την πραγματικότητά μας, πλάθοντας και αναπλάθοντάς την, έτσι που να χάνει πια την αξία, την μοναδικότητα και την δυνατότητα να υπάρχει αφ΄ εαυτής. Το μυθιστόρημα του Όργουελ είναι συγκλονιστικό γιατί είναι αλήθεια. Είναι σκοτεινό και απαισιόδοξο γιατί είναι αλήθεια. Και αν πρέπει να εντοπίσουμε μία αχτίδα φωτός για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε, ίσως αυτή είναι ο Έρωτας, ο δυνατός, αυτός που κινητοποιεί και δίνει ζωή, ακόμα κι αν είναι καταδικασμένος να τελειώσει. Ίσως είναι οι λέξεις που έχουν τη δύναμη να ανταποκρίνονται σε νοήματα και σκέψεις και να προηγούνται των πράξεων. Ίσως τελικά, είναι το «να δεις» μία κατάσταση και να την συνειδητοποιήσεις, καθώς αυτό αλλάζει αυτομάτως του όρους. Και όλα αυτά ίσως είναι –μικρές- νίκες.

photo-nikos-pantazaras-7
Η παράσταση που σκηνοθέτησε η Κατερίνα Ευαγγελάτου μετέφερε με ακρίβεια το βάθος, την αίσθηση και το κλίμα του βιβλίου, λειτουργώντας ουσιαστικά σε όλα τα επίπεδα –ως αναφορά στο σύμπαν του συγγραφέα, ως αναφορά στην δική μας πραγματικότητα, ως αυθύπαρκτο καλλιτεχνικό δημιούργημα-. Αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου τα εξαιρετικά σκηνικά της Εύας Μανιδάκη και τα απολύτως ταιριαστά κοστούμια της Βασιλικής Σύρμα. Στο άρτιο αποτέλεσμα, πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν η μουσική του Γιώργου Πούλιου, οι υποβλητικοί ηχητικοί σχεδιασμοί του Νικόλα Καζάζη και οι φωτισμοί του Νίκου Βλασόπουλου. Οι ηθοποιοί -Σωτήρης Τσακομίδης, Νίκος Πυροκάκος, Σεραφίτα Γρηγοριάδου, Ερρίκος Μηλιάρης, Αγησίλαος Μικελάτος- εντάχθηκαν πλήρως στην σκηνοθετική σύλληψη, αποδίδοντας ουσιαστικά τους ρόλους τους, τόσο όταν είχαν ρόλο στην δράση, όσο κι όταν δεν είχαν ενεργή συμμετοχή. Η Λένα Δροσάκη απέδωσε με την σωστή ενέργεια –άλλοτε εσωτερική και άλλοτε εξωτερικευμένη- τον ρόλο της Τζούλιας, μιας κοπέλας που κινείται στο πλαίσιο του συστήματος, λαχταρώντας την ζωή. Ο Νίκος Κουρής υποδύθηκε τον ρόλο του φορέα της ορθής λειτουργίας του συστήματος, φανερώνοντας την εμπειρία και το θεατρικό του αισθητήριο. Ο Αργύρης Πανταζάρας μεταμορφώθηκε σε Ουίνστον Σμιθ εξερευνώντας νέα μονοπάτια του ταλέντου του και αναδεικνύοντας νέες προοπτικές των δυνατοτήτων του. Η Κατερίνα Ευαγγελάτου κατόρθωσε να φέρει επί σκηνής το σύμπαν του 1984, συντονίζοντας μια παράσταση που ενώ έγινε με βάση μια σταθερή καλλιτεχνική ομάδα, αποτελεί κάτι εξολοκλήρου νέο, που ανέδειξε νέες πτυχές και χαρίσματα όλων των συντελεστών. Μας χάρισε μία ολοκληρωμένη θεατρική εμπειρία που εκπορεύεται από μικρές και μεγάλες οθόνες, ασκώντας στον θεατή γοητεία και αφήνοντας αντίκτυπο και αίσθηση κινηματογραφικής ταινίας.

Από την Ήβη Βασιλείου

photo-nikos-pantazaras-1

Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου / 1984

Νέα Διασκευή: Ρόμπερτ Άικι & Ντάνκαν Μακμίλαν
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Κατερίνα Ευαγγελάτου
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Μουσική: Γιώργος Πούλιος
Βίντεο: Στάθης Αθανασίου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Ηχητικός Σχεδιασμός: Νικόλας Καζάζης
Φωνητική Διαδασκαλία: Αλεξάνδρα Λέρτα
Ειδικά Εφέ: Αφοί Αλαχούζοι
Μακιγιαζ : Έυη Ζαφειρόπουλου
Κομμώσεις : Talkin’ Heads
Ειδικές Κατασκευές: Μπάμπης Κατσιμίχας
Βοηθοί Σκηνοθέτη : Δήμητρα Δερμιτζάκη, Δημήτρης Οικονομίδης
Βοηθός Σκηνογράφου: Μυρτώ Μεγαρίτου
Φωτογραφίες: Σταύρος Χαμπάκης, Νίκος Πανταζάρας
Video Trailer: Μιχάλης Κλουκίνας
Διεύθυνση Παραγωγής: Βιολέττα Γύρα & Όλγα Μαυροειδή
Παραγωγός: Γιώργος Λυκιαρδόπουλος

Διανομή
Ουίνστον Σμιθ: Αργύρης Πανταζάρας
Ο’Μπράιεν: Νίκος Κουρής
Τζούλια: Λένα Δροσάκη
Τσάρινγκτον: Σωτήρης Τσακομίδης
Πάρσονς: Νίκος Πυροκάκος
Κυρία Πάρσονς: Σεραφίτα Γρηγοριάδου
Σάιμ: Ερρίκος Μηλιάρης
Μάρτιν: Αγησίλαος Μικελάτος

Συμμετέχουν: Μελαχρινός Βελέντζας, Βησσαρίων Κανέλλος, Στυλιανός Καπούλας, Απόστολος Κατσιριντάκης, Τάσος Κόρκος, Δημήτρης Μηλιώτης, Χρήστος Τσουλιάης

Και τα παιδιά: Ειρήνη Γουλιέλμου, Πέπη Κώνστα, Αθηνά Μισαηλίδου

Στο Βίντεο εμφανίζονται οι ηθοποιοί:
Παντελής Δεντάκης, Δήμητρα Δερμιτζάκη, Βασίλης Κουκαλάνι, Αλεξάνδρα Λέρτα, Πόπη Λυμπεροπούλου.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s