Κατερίνα Φωτιάδη /Οι κινήσεις του λόγου

sonata-tou-kroitser-cue-1

Η Σονάτα του Κρόιτσερ είναι μία έντονη, χειμαρρώδης μουσική σύνθεση του Μπετόβεν. Είναι μία νουβέλα του Λέοντος Τολστόι που μιλά για τα πιο διαχρονικά θέματα, τον έρωτα, τις σχέσεις, την φθορά τους. Θέματα που όποια εποχή κι αν αναλογιστούμε θα είναι παρόντα με την ίδια ένταση. Η Σονάτα του Κρόιτσερ είναι ακόμα παράσταση. Μια παράσταση που παρουσιάζεται στο Θέατρο Τέχνης (Φρυνίχου), μεταφέροντας την ατμόσφαιρα, τον λόγο και την κίνηση, αλλά και την μουσική του κειμένου του μεγάλου συγγραφέα. Η Κατερίνα Φωτιάδη μας μίλησε για το έργο, τις συναντήσεις και τις σκέψεις που της χάρισε.

Τι πραγματεύεται το έργο;
Πρόκειται για έναν άντρα, τον οποίο συναντάμε να ταξιδεύει σ’ ένα τρένο και να διηγείται στους συνεπιβάτες την ιστορία του. Στην παράστασή μας οι συνεπιβάτες είναι οι θεατές. Αυτός ο άντρας μόλις έχει βγει από την φυλακή, καθώς έχει αθωωθεί για την δολοφονία της γυναίκας του. Έψαχνε μια τέλεια σύζυγο, την οποία και βρήκε, έκανε μαζί της παιδιά και έζησαν μαζί πολλά χρόνια. Κάποια στιγμή, μέσα στην οικογενειακή ζωή, αυτός αρχίζει να ασφυκτιά και όσο περνά ο καιρός, προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να λύσει τον δεσμό του. Μοιάζει να επινοεί μία αφορμή υποθέτοντας ότι η γυναίκα του τον απατά με τον δάσκαλο του πιάνου. Αυτή η σκέψη γίνεται έμμονη ιδέα και καταλήγει να τον κατακλύσει και να τον οδηγήσει στην δολοφονία της.

Θεωρείται ένα άρτιο και συμπαγές αφηγηματικό έργο. Ποιες ήταν οι δυσκολίες της μεταφοράς του στο θέατρο;
Σε πρώτη φάση αυτό είναι δουλειά του ανθρώπου που κάνει την μεταφορά. Στην προκειμένη περίπτωση ο Αντώνης Πέρης έχει συνδυάσει τη διεισδυτικότητα του Τολστόι με την κυνικότητα της σύγχρονης εποχής, παραδίδοντας ένα θεατρικό έργο γεμάτο εκπλήξεις, χιούμορ και κριτική σκέψη.

Η μουσική στο έργο παίζει πολύ μεγάλο ρόλο. Συμβαίνει το ίδιο και στην παράσταση;
Ο ρόλος της μουσικής στην παράσταση είναι καταλυτικός. Ο σύνθετης Θοδωρής Οικονόμου, που βρίσκεται επί σκηνής στο πιάνο και έχω την τύχη να συνεργάζομαι μαζί του, φέρει στη σκηνή ένα σύμπαν που αιωρείται κ μεταλλάσσεται διαρκώς, δημιουργώντας μια σχέση ταύτισης κι εξάρτησης με τα πρόσωπα. Η Σονάτα του Κρόιτσερ  είναι ένα πολύ ορμητικό μουσικό κομμάτι. Πρόκειται για την σονάτα για βιολί αρ.9 του Μπετόβεν. Η περιγραφή του Ποζντίνισεφ είναι χαρακτηριστική: “Με διέλυσε. Το αίμα μου έβραζε. Το στομάχι μου μ΄ έσφαζε. Η καρδιά μου… Αισθανόμουν πως ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε ολόκληρο το δωμάτιο να ανοίξει και να μας καταπιεί. Πως θα μπορούσαμε ξαφνικά να βρεθούμε όλοι ανακατεμένοι, τα χέρια μας, τα κορμιά μας, να φιλιόμαστε, να χαϊδευόμαστε και να τρώει ο ένας απ΄τη σάρκα του άλλου. Ενώ καθόμουν ακίνητος αισθανόμουν όλο μου το σώμα να αιωρείται και να χορεύει. Ενώ ήμουν έτοιμος να βάλω τα κλάματα, αισθανόμουν τα χείλη μου να χαμογελάνε. Ήμουν ταυτόχρονα στη μέση του ωκεανού και στην αγκαλιά της μητέρας μου. Για μια μοναδική στιγμή αισθάνθηκα ότι μπορώ να δω τον κόσμο, όχι με τα μάτια του θνητού αλλά με τα μάτια του Δημιουργού, σαν εκείνη την ώρα να μην υπήρχε κανένα όριο στη ζωή μου. Κι όλο αυτό μου το είχε κάνει η μουσική”.

Στον δικό σου τον ρόλο τι σε γοητεύει;
Ότι εκφράζω τη ζωή του χαρακτήρα μου, κυρίως μέσω της κίνησης. Επίσης, η υποψία ότι πρόκειται για ένα θαρραλέο άτομο, αφοσιωμένο κι αθώο.

Η κίνηση μπορεί να είναι εξίσου δυνατή με τον λόγο;
Μπορεί να είναι δυνατή, αδύναμη, αντιδραστική, θαρραλέα, θλιμμένη όπως και ο λόγος. Ο λόγος είναι κίνηση, η κίνηση του εαυτού προς το δρόμο που επιλεγεί.

Μπορούν να υπάρξουν απλές ανθρώπινες σχέσεις;
Απλές σχέσεις μου φαντάζουν αυτές κοντά σε μια παραλία, κάτω από τον ήλιο, μ΄ ένα βιβλίο στο χέρι και ατέλειωτο κολύμπι. Αν μπορούσαμε να μεταφέρουμε αυτή τη χαρά που αισθανόμαστε εκεί, στην καθημερινότητά μας τότε ναι, οι σχέσεις μας θα ήταν πιο καθαρές.

Πως είναι δυνατόν να φτάσει κανείς να μισεί έναν άνθρωπο που αγαπούσε;
Η καθημερινότητα και η ρουτίνα μπορούν να σε κάνουν να ξεχάσεις τα πράγματα που σε γοήτευσαν στην αρχή της συνάντησής σου με έναν άλλον άνθρωπο… Είναι σκληρές. Το να ζεις με έναν άνθρωπο περιλαμβάνει ευθύνη και κούραση και μπορεί να οδηγήσει στη φθορά. Το να φτάσεις να τον μισείς δεν μπορώ να το αντιληφθώ. Μάλλον θα είχα μισήσει πρώτα τον εαυτό μου που νιώθει έτσι.

Οι σχέσεις είναι καταδικασμένες στη φθορά;
Νομίζω πως ναι, δυστυχώς. Η φθορά υπάρχει παντού. Δεν είναι αυτό όμως, κάτι που πρέπει να μας πτοεί.

Πότε μία σχέση είναι ευτυχισμένη;
Όταν δεν χτίζεται πάνω στο ψέμα, στο ψέμα που λες στον απέναντι, άλλα και στον εαυτό σου.

Ποιο ήταν το προσωπικό κέρδος από την πορεία της παράστασης μέχρι τώρα;
Οι άνθρωποι. Συνάντησα τον Τολστόι και ζω για λίγο μέσα στον κόσμο του. Ο Αλέξανδρος Μυλωνάς , ένας υπέροχος άνθρωπος και ηθοποιός, η Μαρία Ξανθοπουλίδου, η σκηνοθέτις μας που την ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε ….

Ποιο είναι ένα κομμάτι του κειμένου που σου αρέσει πολύ;

Η ευχή της συζύγου: “Ίσως, για μια στιγμή… να μπορούσαμε να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο, το βράδυ πριν από την κρουαζιέρα στη λίμνη, πριν από το φεγγάρι – πριν από τη μουσική. Ίσως για μια στιγμή να μπορούσαμε να ξαναδούμε ο ένας τον άλλο όχι ως σύζυγοι, αλλά ως εραστές. Και να χαρίσουμε ο ένας στον άλλον την ελευθερία του”.
Και τα λόγια του Ποζντίνισεφ όταν βλέπει τη γυναίκα του νεκρή: “Ο νεκροθάφτης φαίνεται είχε τόσο πολύ ενθουσιαστεί με το πρόσωπο που του είχαν δώσει να περιποιηθεί, που της είχε βάψει με ένα υπερβολικά κόκκινο χρώμα τα χείλη. Η ίδια δεν θα διάλεγε ποτέ τόσο έντονη απόχρωση, δεν της ταίριαζε. Έβγαλα το μαντήλι από την τσέπη μου. Περίμενα μέχρι που οι φρουροί άρχισαν να μιλάνε μεταξύ τους, κι εγώ έσκυψα από πάνω της, έφερα το μαντήλι στα χείλη της και την ξέβαψα”.

sonata-tou-kroitser-cue-2

Από την Ήβη Βασιλείου

Η Σονάτα του Κρόιτσερ / Θέατρο Τέχνης

Παίζουν: Αλέξανδρος Μυλωνάς, Κατερίνα Φωτιάδη.
Επί σκηνής στο πιάνο ο Θοδωρής Οικονόμου.

Θεατρική Μεταφορά: Αντώνης Πέρης
Σκηνοθεσία: Μαρία Ξανθοπουλίδου
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Σκηνικά- Κοστούμια: Αριάδνη Βοζάνη
Κίνηση: Κατερίνα Φωτιάδη
Φωτισμοί: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη
Video: Αλέξανδρος Κακλαμάνος
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Χαρίτα Αρβανίτη, Μάρα Γαργαλάκου, Δημήτρης Μαργαρίτης
Βοηθός Σκηνογράφου: Μαρία Πιτσούλη
Κατασκευή Σκηνικού: Ιωάννης Ξανθοπουλίδης
Ειδική Κατασκευή: Σπύρος Δουκέρης- Another Kind Art

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s