Μιχάλης Οικονόμου / Η αξία της ουσιαστικής επαφής

mixalis-oikonomou-cue-3

Υπάρχουν μερικές (θεατρικές) συγκυρίες που λειτουργούν. Δένουν, είναι άμεσες και πορεύονται μαζί μας. Τέτοια είναι Το Δάνειο που παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωροπούλου και Παντελή Δεντάκη στο Θέατρο Νέου Κόσμου. Ο Μιχάλης Οικονόμου (παίζει μαζί με τον Γιάννη Σαρακατσάνη) μας μίλησε για την παράσταση, για την πορεία της μέχρι τώρα, για την επαφή με τους συνεργάτες και τους θεατές. Για την εμπιστοσύνη στους ανθρώπους, την ουσιαστική ανθρώπινη επαφή και το απαραίτητο θάρρος να κοιτάμε τους άλλους στα μάτια και να προχωράμε δίπλα τους.

Γιατί Το Δάνειο είναι μία παράσταση που αρέσει τόσο πολύ;
Μιλάει για μια κατάσταση εντός κρίσης πολύ κοντινή σε εμάς, αλλά και ταυτόχρονα μυστηριώδη γιατί περιγράφει μια κατ ιδίαν συνάντηση στο γραφείο μιας τράπεζας που ένας πελάτης χωρίς καμία εγγύηση πιέζει το διευθυντή για χορήγηση δανείου. Όλο αυτό μέσα στο τόσο στενόχωρο πλαίσιο της οικονομικής ανάγκης προσφέρει ταύτιση στο θεατή, αλλά και γέλιο γιατί είναι δοσμένο μέσα από πολύ χιούμορ και σαρκασμό. Οπότε ο θεατής ξορκίζει κατά κάποιον τρόπο το ίδιο του το πρόβλημα και φεύγει όχι απλά πιο σκεπτόμενος, αλλά και αρκετά ελαφρύτερος.

Τι σας γοήτευσε στο έργο;
Η μεγάλη πορεία που διανύουν οι ρόλοι από την σικ αρχή του έργου έως το αποδομημένο τέλος του. Ο τρόπος που ο συγγραφέας αφηγείται την επανεκτίμηση των ανθρώπινων αξιών και τη γραφική κατάρρευση του οικονομικού συστήματος.

Πως ήταν η προετοιμασία της παράστασης; Πως δουλέψατε; Πως περάσατε;
Κάναμε εντατικά πρόβες για 2 μήνες ξέροντας ήδη τα λόγια μας από την αρχή. Έχω ξαναδουλέψει και με τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο και τον Παντελή Δεντάκη και είχαμε ήδη κώδικα και πολύ καλή χημεία. Η έκπληξη ήταν σαφώς για μένα η συνάντηση με τον συμπαίκτη μου, τον Γιάννη Σαρακατσάνη που ταιριάξαμε υπέροχα και ο ένας συμπληρώνει πολύ δημιουργικά τον άλλον και επιί σκηνής και ως κοσμοθεωρίες ανθρώπων. Είμαι ευγνώμων για αυτή τη δουλειά, όπως και για κάθε δουλειά στο 2ο σπίτι μου, το Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Πόσο σημαντικό είναι το να έχουμε εμπιστοσύνη στους ανθρώπους; Είναι πάντα εφικτό;
Είναι σημαντικό για να είμαστε ήσυχοι και να προχωρήσουμε ως άνθρωποι. Το σίγουρο είναι πως η εμπιστοσύνη κερδίζεται δύσκολα και χάνεται πανεύκολα. Προτιμώ όμως να ρισκάρω έχοντας καλό λογισμό, καλή προαίρεση και εμπιστοσύνη στους ανθρώπους εξαρχής, παρά να είμαι μονίμως σφιχτός, καχύποπτος και σκληρός. Η δουλειά μας ειδικά, απαιτεί το ανοιχτό μυαλό και την εμπιστοσύνη για να ευδοκιμήσει. Είναι δύσκολο και όχι πάντα εφικτό, αλλά προτιμώ να πληγωθώ ελεγχόμενα, παρά να κλείσω πόρτες και σχέσεις με ανθρώπους που αξίζει να συναντηθούμε.

mixalis-oikonomou-cue-1

Υπάρχουν τρόποι, “συστήματα” για να διαχειριστούμε καταστάσεις και ανθρώπους;
Δεν υπάρχουν συστήματα, υπάρχει η καρδιά. Είναι ο μόνος τρόπος. Και η ειλικρίνεια, αν η καρδιά πληγωθεί. Να μιλάμε μεταξύ μας χωρίς ταμπού, και με ανοιχτό μυαλό. Να ακούμε. Να μη στεκόμαστε τόσο στο πώς μας λένε κάτι, αλλά να ζητάμε το ζουμί, το τι μας λένε. Να ξέρουμε τα όριά μας, τις υποχρεώσεις μας, το τι διεκδικούμε. Να συγχωρούμε, να αφήνουμε χώρο στον άλλον. Με συμπόνοια και αγάπη.
Δεν είμαι άνθρωπος της στρατηγικής και της διπλωματίας, προτιμώ τον αυθορμητισμό και την ευθεία επικοινωνία. Τα “συστήματα” καταρρέουν το ένα μετά το άλλο και αυτοδιαψεύδονται. Ας γίνουμε άνθρωποι, κι ας κοιταχτούμε επιτέλους στα μάτια με αποδοχή προς κάθε τι διαφορετικό.

Μπορούμε να διαχειριστούμε την ζωή μας ή είμαστε έρμαια των γεγονότων και της στιγμής;
Το σύστημα έχει απλώσει τα πλοκάμια του μέχρι και τον λαιμό μας μας. Από εκεί και πέρα, ξεκινάει η ψυχή μας που κανείς δεν μπορεί να την αρπάξει. Έχουμε μεγάλη δύναμη, έχουμε όλη τη ζωή στα χέρια μας, αλλά ο φόβος, η τρομολαγνεία και η καθημερινότητα μας έχουν κάνει τεμπέληδες και μίζερους και μαζεμένους. Σαφώς και δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε όλα στη ζωή μας. Για μένα αρκεί να παίρνουμε καθημερινά δράση πάνω στις αρχές μας και από εκεί και πέρα, ξέροντας πως εμείς έχουμε κάνει το καλύτερο που μπορούσαμε, αφήνουμε το αποτέλεσμα με εμπιστοσύνη, σε κάτι ανώτερο από μας που μας, σε μια στοργική κοινή δύναμη που μπορεί να μας πάει μπροστά.

Ζούμε σε ένα κόσμο με ένα σύστημα που δεν μας αντιμετωπίζει ως έμψυχες οντότητες; Αν ναι, ποια είναι η λύση;
Στο Δάνειο αυτό το σύστημα βραχυκυκλώνει όταν στάζουν σταγόνες ψυχής και συναισθήματος μέσα στον τεχνοκρατικό του μηχανισμό και έτσι διαλύεται. Ακριβώς επειδή δεν έχει φτιαχτεί για ανθρώπινες πραγματικές ανάγκες, αλλά για να βγαίνουν απλά τα νούμερα. Εκεί είναι το στοίχημα, πόσο διεκδικούμε την ανθρωπιά μας καθημερινά, στις λεπτομέρειες, ζώντας μέσα σε ένα απάνθρωπο σύστημα.

Ποια θα ορίζατε ως επαναστατική πράξη στις μέρες μας;
Το να δουλέψει ο καθένας τον εαυτό του παίρνοντας την ευθύνη για τις πράξεις του, χτίζοντας πνευματικές αρχές, κάνοντάς τον εαυτό του καθημερινά λίγο καλύτερο. Με αυτοσεβασμό και αγάπη. Αν όλοι το κάνουν αυτό για τους εαυτούς τους, θα είναι η μεγαλύτερη επανάσταση.

Είναι το χιούμορ ο καλύτερος τρόπος για να θίξει κανείς σοβαρά ζητήματα που μας απασχολούν όλους;
Το χιούμορ ξορκίζει, μας κάνει θεατές στο ίδιο μας το δράμα κι από αυτή την αποστασιοποίηση του θεατή μπορεί και να γελάσουμε με το ίδιο μας το πρόβλημα, να το δούμε πιο καθαρά και να ελαφρώσουμε. Το σημαντικό είναι να το πάρουμε μαζί μας φεύγοντας, να μας απασχολήσει και μετά το χειροκρότημα.

mixalis-oikonomou-cue-4

Ποιο σημείο της παράστασης – του κειμένου είναι το αγαπημένο σας; Γιατί;
Είναι τα τηλεφωνήματα που κάνω. Έχω 5 σελίδες κείμενο σε διάφορα τηλεφωνήματα που κάνω ως διευθυντής επί σκηνής και αυτό ήταν και είναι μια πρόκληση για μένα που χωρίς να έχω τη βοήθεια ενός πραγματικού συναδέρφου επί σκηνής να πρέπει να φτιάξω έναν κόσμο για το θεατή μέσα από το τηλεφώνημα και τον (ανύπαρκτο) συνομιλητή που να πάει παρακάτω την αφήγηση στο έργο όσο πιο ζωντανά γίνεται.

Ποιο ήταν το προσωπικό σας κέρδος από την πορεία της παράστασης αυτής; Ποιες καινούργιες σκέψεις κάνατε κατά τη διάρκεια;
Ήταν η εξωστρέφεια μέσα από έναν πολύχρωμο ρεαλισμό με τον οποίο λειτουργεί αυτή η παράσταση. Έκανα κωμωδία μετά από χρόνια, μαθαίνω καθημερινά πώς να ισορροπώ το προσωπικό δράμα του ρόλου μου, με την χιουμοριστική διάθεση του έργου. Αυτή την περίοδο εκτιμώ πιο πολύ το κοινό που από το υστέρημά του έρχεται ακόμα στο θέατρο. Έχει άλλη αξία το χειροκρότημα, έχει άλλη δόνηση το γέλιο, το «συγχαρητήρια» στο τέλος. Και είναι πολύ σημαντικό να παίζονται σήμερα τέτοια έργα που ξεγυμνώνουν το σαθρό οικονομικό και αξιακό σύστημα του σήμερα και χτυπούν κατευθείαν στην ουσία των αιώνιων αξιών, με χιούμορ και σοβαρότητα μαζί.

mixalis-oikonomou-cue-2

Θέατρο Νέου Κόσμου

Συντελεστές

Μετάφραση: Els de Paros
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, Παντελής Δεντάκης
Σκηνικά-Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού
Μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθοί σκηνοθέτη: Κατερίνα Λυπηρίδου, Κατερίνα Παναγιωτάκη

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μιχάλης Οικονόμου, Γιάννης Σαρακατσάνης

Από την Ήβη Βασιλείου

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s