Stories: Γράμμα στον Κωστή της Ξένιας Καλογεροπούλου

gramma-ston-kosti-cuetoenter

Και μου έδωσε κι ένα γράμμα, που έλεγε τα εξής:

                                                                                                                             Παρασκευή

Απόψε ξενυχτώ για να ΄μαι πιο κοντά σου, για να σε φέρω πιο κοντά μου. Μια και είναι αυτές οι ώρες που ζεις.

Είναι περασμένες μία -αργά για μένα- κι αναρωτιέμαι που μπορείς να ΄σαι, και με ποιους, πως θα ΄ναι τα κέφια σου, οι ακεφιές σου.

Αν κάθομαι να σου γράψω είναι γιατί μου συμβαίνουν πράγματα που δεν περίμενα. Απ’ τη Δευτέρα η ζωή μου αναστατώθηκε, κι αυτό είναι μαζί ωραίο και  -δε βρίσκω τη λέξη, αν υπάρχει, συλλογίσου κάτι που είναι πολύ κοντά στην πιο βαθιά ανησυχία, κάτι σαν ίλιγγος. Ήμουνα “ήσυχος”, σα ναρκωμένος, και ξαφνικά έπαψα να ‘μαι. Αυτό το χτυποκάρδι δεν φανταζόμουνα πως θα μπορούσε να με πιάσει τόσο γρήγορα, τα ‘χω χαμένα. Ίσως σου φάνηκα λιγάκι αμήχανος από μια στιγμή και έπειτα, λιγάκι αφύσικος. Είναι γιατί από μια στιγμή και έπειτα το πιο φυσικά θα ‘ταν να σε πάρω στην αγκαλιά μου. Τι με σταμάτησε; Ίσως ο φόβος να παραδεχτώ ότι ξανάρχισα να νιώθω ένα συναίσθημα απαιτητικό, από κείνα που μπορεί να ‘ναι πηγή και ευτυχίας και δυστυχίας. Ίσως κι η σκέψη ότι δεν σε ξέρω αρκετά, μόλο που ώρες ώρες σε νομίζω διάφανη. Άλλες φορές όμως μου φαίνεται σα να μακαραίνεις, σα να σκεπάζεσαι με κάτι που σε κρύβει, που σ’ αλλάζει. Τότε μου μοιάζεις δυνατή και αποφασιστική, σχεδόν απρόσιτη, άσπλαχνα ψύχραιμη. Και τότε ο ίλιγγος ταυτίζεται με τη σκέψη ότι μπορεί να μη σε ξέρω, να μην ξέρω πως και τι αισθάνεσαι, πως θα μπορούσα να σε φτάσω, να σου φανερωθώ χωρίς μεσάζοντα, είτε για λόγια πρόκειται είτε για γράμματα.

Ξένια, θα ‘ θελα να μπω στη ζωή σου όπως μπήκες εσύ στη δική μου. Αν η βιασύνη σε τρομάζει, τότε δε βιάζομαι. Δεν περιμένω άλλωστε να ‘ναι όλα πολύ εύκολα. Είμαστε κι οι δύο λιγάκι καραβοτσακισμένοι. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ‘μαστε ανεξάντλητα τρυφεροί κι υπομονετικοί. Εγώ νομίζω πως το μπορώ. Είμαι ανάστατος, αλλά μαζί με τη βαθιά ανησυχία αισθάνομαι πως η ευτυχία είναι δυνατή. 

                                                                                                Κωστής

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s